Τι κρίνετε πίσω από την θυμο κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, πίσω από την οργή πίσω από την σιωπή, πίσω από λόγια μαχαιρια, την αδιαφορία, την παραίτηση, την απόρριψη, την έντονη κριτική, τον αυτασαρκασμο, το χιούμορ, την επίθεση, την άμυνα την εσωστρέφεια την ντροπή ή την υπερβολική προβολή;
Μια ιστορία, ένας ερωτας, μια αγάπη, ένας εφιάλτης, μια προδοσία, μια απιστία, μια δύσκολη παιδική ηλικία, ένα όνειρο προδομένο, μια χαμένη ελπίδα, μια ανεκπλήρωτη προσδοκία, απογοήτευση, αποτυχία αμέτρητες μοναδικές ιστορίες από μοναδικούς περίπλοκους απλούς ανθρώπους.
Ζητείται ελπίς !
Είναι η φύση μας περιπλοκη ή απλά απίστευτα απλή?
Είναι άβυσσος οι ψυχές μας ή απλά μια βαρκούλα με τρύπια πανιά?
Ας πάρουμε για δεδομένο ότι όλοι μας έχουμε πληγωθεί, ότι όλοι μας έχουμε μια σκοτεινή ιστορία, ότι όλοι έχουμε ανασφάλειες, ότι κάθε που ασκούμε κριτική είναι η προβολή των δικών μας παθών που δεν ανεχόμαστε στους εαυτούς μας, πως ο θυμος μας είναι πόνος και η αδιαφορία μας φόβος. Η επίθεση μας άμυνα η κυκλοθυμία ανασφάλεια και ο εγωισμός μας ανάγκη για επιβίωση.
Είμαστε αυτά που ζήσαμε, οι άνθρωποι που γνωρίσαμε, τα φίλτρα που μας δανείσανε.
Πολεμάμε αυτά που φοβόμαστε και κρίνουμε αυτά που δεν ανεχόμαστε σε μας.
Άλλωστε πως μπορείς να αναγνωρίσεις κάτι αν δεν το έχεις πρώτα γνωρίσει; Είμαστε ότι βλέπουμε.
Αυτοκαταστροφικοί, μαζόχες, σαδιστές, από όλα έχει ο μπαξές!
Εκεί που όλα ξεκινούν να πάνε καλά βγαίνουν οι άπιστοι Θωμακιδες και κουτσομπολευουν πως αποκλείεται... κάτι τρέχει, ξεκινάς να ανυσηχας και πειθεις τον εαυτο σου πως ειναι διαισθηση, ψάχνεις για κακους ιωνους για να επιβεβαιώσεις την φοβία που σε λυτρώνει ώστε να επικρατεί ισορροπία. Για να γίνουν τα απλά περίπλοκα, γιατί μονο έτσι νιώθεις ζωντανός έτσι έμαθες να σκοτώνεις την πλήξη. Χιλιοφορεμένα ρούχα, όλα δεδομένα.Φταίει η χαμηλή εκτίμηση ή υψηλή απαίτηση;
Βγάλε τα ακουστικά ξεχνα τις οδηγείς χρήσης, είναι για πέταμα, χαμήλωσε το ανάστημα σου και συναντήσου με το φοβισμένο παιδί μέσα σου.
Τι θέλεις? Τι φοβάσαι? Τι ελπίζεις και προπάντων σε τι έπαψες να ελπίζεις?
Ο λύκος δεν υπήρχε ποτε γιατί απλά κατοικούσε πάντα μέσα σου.
a.n
Μια ιστορία, ένας ερωτας, μια αγάπη, ένας εφιάλτης, μια προδοσία, μια απιστία, μια δύσκολη παιδική ηλικία, ένα όνειρο προδομένο, μια χαμένη ελπίδα, μια ανεκπλήρωτη προσδοκία, απογοήτευση, αποτυχία αμέτρητες μοναδικές ιστορίες από μοναδικούς περίπλοκους απλούς ανθρώπους.
Ζητείται ελπίς !
Είναι η φύση μας περιπλοκη ή απλά απίστευτα απλή?
Είναι άβυσσος οι ψυχές μας ή απλά μια βαρκούλα με τρύπια πανιά?
Ας πάρουμε για δεδομένο ότι όλοι μας έχουμε πληγωθεί, ότι όλοι μας έχουμε μια σκοτεινή ιστορία, ότι όλοι έχουμε ανασφάλειες, ότι κάθε που ασκούμε κριτική είναι η προβολή των δικών μας παθών που δεν ανεχόμαστε στους εαυτούς μας, πως ο θυμος μας είναι πόνος και η αδιαφορία μας φόβος. Η επίθεση μας άμυνα η κυκλοθυμία ανασφάλεια και ο εγωισμός μας ανάγκη για επιβίωση.
Είμαστε αυτά που ζήσαμε, οι άνθρωποι που γνωρίσαμε, τα φίλτρα που μας δανείσανε.
Πολεμάμε αυτά που φοβόμαστε και κρίνουμε αυτά που δεν ανεχόμαστε σε μας.
Άλλωστε πως μπορείς να αναγνωρίσεις κάτι αν δεν το έχεις πρώτα γνωρίσει; Είμαστε ότι βλέπουμε.
Αυτοκαταστροφικοί, μαζόχες, σαδιστές, από όλα έχει ο μπαξές!
Εκεί που όλα ξεκινούν να πάνε καλά βγαίνουν οι άπιστοι Θωμακιδες και κουτσομπολευουν πως αποκλείεται... κάτι τρέχει, ξεκινάς να ανυσηχας και πειθεις τον εαυτο σου πως ειναι διαισθηση, ψάχνεις για κακους ιωνους για να επιβεβαιώσεις την φοβία που σε λυτρώνει ώστε να επικρατεί ισορροπία. Για να γίνουν τα απλά περίπλοκα, γιατί μονο έτσι νιώθεις ζωντανός έτσι έμαθες να σκοτώνεις την πλήξη. Χιλιοφορεμένα ρούχα, όλα δεδομένα.Φταίει η χαμηλή εκτίμηση ή υψηλή απαίτηση;
Βγάλε τα ακουστικά ξεχνα τις οδηγείς χρήσης, είναι για πέταμα, χαμήλωσε το ανάστημα σου και συναντήσου με το φοβισμένο παιδί μέσα σου.
Τι θέλεις? Τι φοβάσαι? Τι ελπίζεις και προπάντων σε τι έπαψες να ελπίζεις?
Ο λύκος δεν υπήρχε ποτε γιατί απλά κατοικούσε πάντα μέσα σου.
a.n
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου