Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ART...

ΤΙ είναι τέχνη ? Γιατί οι τέχνη μπορεί να αγγίξει μυριάδες κόσμο και τον κάθε ένα με διαφορετικό τρόπο? Τι έχει να κερδίσει ο άνθρωπος από την τέχνη και γιατί την έχει τόση ανάγκη? 

Γιατί ανατριχιάζουμε με αυτήν, γιατί δακρύζουμε γιατί μαγευόμαστε, γιατί την ερωτευόμαστε γιατι δεν μπορούμε η ζήσουμε χωρίς αυτή?

Γιατί οι άθρωποι που κάνουν τέχνη μαραίνονται χωρίς αυτή, γιατί δεν μπορούν να επιβιώσουν να ζήσουν να αναπνεύσουν μακρυα της?

Μια δροσερή ανάσα στο άγνωστο, το ατέλειωτο τέλειο, στην μια και ασύλληπτη κοινή αλήθεια, σε μια κοινή γνώση που προϋπήρχε πριν τον άνθρωπο, πριν την ύλη, πριν τους ηχους, πριν το κενό, πριν την σιωπή!

Μια συμπιεσμένη κατάσταση του πόνου του κόσμου όλου, του ερωτα, της θλίψης, της οργής ,του θυμου, της εξέλιξης, της αδικίας, σε ένα έργο που επικοινωνεί μέσα από το βλέμμα αυτού που κρυφοκοιτάζει μέσα σε αυτή την χαραμάδα και αναγεννιέται σε μια στιγμή ένωσης με το ασύλληπτο και ακολουθεί μια μανιώδες ηδονιστική και ανώφελη προσπάθεια για επεξήγηση και αναζήτηση της μέχρι τέλους!

a.n

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..