Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Ta anektimhta mas...

Είναι κάποια συναισθήματα τόσο πολύτιμα που τα θέλω δικά μου για πάντα. Θέλω να μου ανήκουν και να θυμάμαι το κάθε χιλιοστό έντασης τους όπως ακριβώς την στιγμή που τα πρωτο-αισθανθηκα.
Τράβηξα αυτή την φωτογραφία στην προσπάθεια μου να τα απαθανατίσω ...Ήθελα να κρατήσω την κάθε στιγμή, ήθελα να κρατήσω για πάντα την ένταση των συναισθημάτων μου γιατί κάθε χιλιοστο έντασης τους ήταν ανεκτίμητο. Η σιωπηλή μου θλίψη σήμερα ήταν ανεκτίμητη.
Αυτός ήταν ο ουρανός σήμερα το πρωί,  πιο όμορφος πιο μαγικός από ποτέ.
Δεν ήταν ουρανός για αντίο, αλλά για ανεκτίμητα πολύτιμα συναισθήματα..

Ο ουρανός σήμερα το πρωί χωρίς εσένα στην γη γιαγιά μου... 10.04.2015. Μεγάλη Παρασκευή
Στην γλυκιά και τόσο διακριτική γιαγιά μου 'Αννα, πρότυπο αλτρουισμού, αγάπης και ευγένιας. Αιώνια σου η μνήμη γιαγιά μου.

Φοβάμαι τη στιγμή πηροδοτησης της δύναμης μου την ευθυγράμμιση με την διαταραχης μου. A. N