Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Theatro vraxwn

Mantato ap tin Athina...
2009 Gliko drosero kalokairino aeraki, mia elafria igrasia stin atmosfaira isa gia na tonizei diakritika tis anoixiatikes mirwdies pou sagineuun ta dipsasmena m ruthunia.
Theatro vraxwn, katharos uranos, ipo to fws tu feggariu kai tis epivlitikhs parusias twn vraxwn, petrino fwtostefano ston kallitexni stin skini pou xedipsa tin texni tu daneizontas mas tin psixi tis.
Theatro vraxwn, Alkiinos, glikeia sintrofia, omorfi vradia, pedilo kai zaketa, exw oti mu xreiazete, mia fili ena feggari, enan erwta k popcorn!
O kosmos anipopsiastos akoma gia to ti ton perimenei, akoma apolamvanei anemela tis sinaulies, tis voltes stin plaka k sto monastiraki, rakomelo stu psiri, kafes kai suvlaki sto iliovasilema!
Mikra tavernakia krimmena katw apo ton likavito kai tin akropoli.
Ta adespota skilia antallazun klikkes kai psires kanwntas iliotherapeia sta skalia sto sintagma.
Arage  i athina na exei akoma tosa adespwta h exun rufixei k se auta to aima oi 'psires' stis karekles?
 Mia kathimerin diadromi apo sxoli pros spiti, filosofikes anazitiseis me ton olivio k enoxikes lixudoexormiseis sto zaxaroplasteio pisw apo tin ermu!
Voltes se mia eleutheri k anisixi poli pou tremei min apokoimithei kai xipnisei se ena aurio pulimeno xwris tin diki tis ipografi.
Enas kakos oiwnos, mia eikona, mia anamnisi, ena tragudi, ena sinaisthima, mia parusia, mia melagxolia gia enan xegniasto romantismo pou xipnise kai eide pws pethainei...
Ti na thimithw?

a.n








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..