Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διαφανές

Τέλεια μου μανία το πιο γλυκό μου ψέμα εσύ
Κ αν απο όμοια τελειότητα γίναμε εμείς
Με ψέμα μολύσμενη θα ταν κ η πηγή
Καρκινωμα που σκεπάζει πάσα αληθεια 
καμιά αληθεια δεν επιβιωνει αρτιμελής
Ψαχνεις να βρεις το εσυ μες το εμεις
Μολυνεις το ατελες μου αληθινό φως 
με θανατηφορο ψεμα για να χεις λογο να ζεις
Ψαχνω να βρω το εγω πισω απο το εσυ
Αλλα το μόνο που βρίσκω ειναι ακομα μια αντιγραφή
Παρτο αποφαση δεν ξεκίνησε κανείς με διαφανές χαρτί
Ισως ξεκινησαν απο ενα κουρασμένο γιατί
Μεχρι που το γιατι εγινε σιγα σιγα μονο εσυ και εσυ και εσυ και εσυ...
Πουθενα εγω και εσυ μαζι.
Μου 'πε ο πατερας μου παιδι οτι θα μεινω μονη για να ακουσω ολα τα επειδη στα αμέτρητα μου γιατι.
Ερωτηματικό.
Δεν μου αρεσει η αντιγραφη.
Διψω για καθαρη πηγη!
Γιατι, επειδη, γιατι, επειδη, τελειομανια μου με κρατας νεκρη μεχρι το πρωι. Το τελος ηρθε και δεν ησουν εκει.
Τελεια μανια μου ψευδαίσθηση τοσο αληθινή
ακομα η θαλασσα μολύνθηκε και θελει να χορεψει τα κυμματα σε ευθεια γραμμη
Τα συννεφα σε συμμετρικα κουτακια
Ανθρωποι που αντιγραφουν του κοσμου τα ματαια τελεια σου εσυ.
Ξημέρωσε μια τέλεια αυγή. 
Α.Ν

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..