Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

aNNAkalyptw...


EEE κύριε οδηγέ εδωωω ...στο ωραιότερο σημείο τις ανακαλύψης μου!
Κατεβαίνω από το βαγόνι, κοιτώ τον ουρανό και θαυμάζω τις κέλογκς "νιφαφες", μαθαίνω να περπατώ στο πάγο και να μην "γλιαζω", πίννω μπίρα για πρώτη φορα  η ώρα 17.00, ανακαλύπτω πως είναι να ανακαλύπτεις τις συμπτώσεις και περπατώ παρέα με την σκιά μου σε ένα πανέμορφο μακρινό κομμάτι γης κάτω από τα ίδια αστερια του τόπου μου!
Δεν ανασαίνω για να ακούω καλύτερα τον φόβο μου αλλα προχωρώ, ζω!
Τα "χελωνιτζακια" ξεπετάγονται από κάθε υπόνομο, οι muumies με κοιτούν πίσω από τα δέντρα, η μαγια η μελισσα ροχαλίζει διπλα μου, ο barbapapa τραγουδα και ο τσιπ και ο ντειλ μου λένε καλημέρα κάθε πρωί με αλφαβητική σειρά ενώ απολαμβάνω την παλιά -αλλα λατρεμένη μου ανακάλυψη - το περίφημο giaurtogalokremotzelo("viilia") με "αλευρι" βρώμης και ζάχαρη! Η πιππι φακιδομύτη καθαρίζει για πάρτι μου και δεν με αφηνει να κοιμηθω!
Πάρε τον δρόμο τις καρδιας!
A.Ννακαλυψε!
xx

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..