Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ασπρο - μαυρο - γκρι

Ωρα 22.20 πλην 15 ' που παει μπροστα  22.05. Κοιταω το λευκο μου μπλογκ και την λευκη μου σκεψη. Τα δυο μου χερια στο πληκτρολογιο περημενουν τις σκεψεις μου να τα χορεψουν ομως δεν κουνιουνται...σιωπη. Με κοιτας και σε κοιτω τι αλλο να σου πω?
Τι να γραψω που δεν το εχω πει? Ξεκηνω δειλα με ενα κλικ, ακολουθει αλλο ενα κλικ κλικ χωρις κανενα κλικ ομως αυτος ο γαμος θα ναι λευκος! Αποφασιζω να γκρινιαξω μεχρι το διαζυγιο..
Ποναω, πλατη αριστερο ποδι χερι και αριστερο ημισφαιριο εγκεφαλου.  Η αριστερα μου αποψε νοσει, ο κουμμουνισμος καταρρει... Το σαββατοκιριακο με εκτοξευσε και η δευτερα με προσγειωσε σε ενα λευκο τοπιο, με μαυρες σκεψεις. Ο καιρος βροχερος και ο χειμωνας λεει μπονζιουρ ζιε σουι γκρι, γκρεμοτζακιζοντας με, αρχες Αυγουστου. Νομιζω μου λειπεις...λες γιαυτο να ποναω? Εφευρεσα ενα πονο για να μου θυμιζει την παρουσια στην απουσια σου? Λευκη αρνηση και λευκη επανασταση. Λευκα αιμοσφαιρια σε απεργια! Αδυναμια μου ξεβαφεις τον απελευθερωτικο αγωνα. Δουλευω τον εαυτο μου τοσο καλα μην μου το χαλας.. Λευκα συναισθηματα και μαυρες σκεψεις σε γκρι βροχερες μερες...
Ενα θερμομετρο να πεισω την συγκατοικο μου οτι πεθαινω. 35.7 θερμοκρασια ειναι αρκετο να την πεισω για υποθερμια το κεφαλι μου θα εκραγει ή ειναι η καταραμενη αυθυποβολή?...  Ι γκουγκλ ιτ  μα δεν βρισκω το 'απο τι'? οι σκοτεινες μου αναζητησεις με οδηγουν μονο σε λευκα συμπερασματα και αδιεξοδα...γεια σας σβηνω μαζι με την λευκη μου οθονη η ντραμα κουιν φοραει τα λευκα της ονειρα.good white λευκη φατσουλα, ξετυλιγω την λευκη σημαια σε μαυρο background με γκρι συννεφακια!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..