Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

EΞI MATιES !

Αυτό που βλέπω δεν είναι αυτό που κοιτώ,
αυτο που κοιτώ δεν μοιάζει με αυτό που ξέρω και αυτο που ξέρω δεν είναι πουθένα.
Δεν είσαι εδώ,  κοιτάζω μα δεν σε βρίσκω.
Εξι ματίες κάθε που βραδυάζει, έξι ματιές σου ρίχνω και η νύκτα κρυφοκοιτάζει.
Έξι διαδρομές μου είναι  αρκετές για να συνειδητοποιήσω αυτό που ήδη ξέρω αυτό που κάθε μέρα κοιτώ μα δεν βλέπω.
Δεν είσαι εδώ σε κοιτώ μα δεν σε βλέπω.
Μια διαδρομή μου δίνει το κλειδί στο σκαλοπάτι σου να  ρθώ,
για να σε δώ πιο καθάρα,
με τα βλέφαρα μου ερμητικά κλειστά.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




Η πόλη που βαρέθηκα
Αυτή η πόλη που βαρέθηκα να την περπάτω, βαρέθηκα να την κοίτω.
Το απογευμά ρομαντική, το βράδυ τόσο ανιαρή, το πρωί τουριστική και το μεσημέρι οικογενειακή!
Με κούρασε να την κοιτώ και στους δρόμους της να τρυγυρνώ, έμαθα κάθε σοκάκι, κάθε λακούβα και παλιοπετραδάκι!
 Τραγικό!
Μια χάλια πόλη σαν αυτή που όπου και αν πάω πίσω με  κάλει, όπου και αν βρέθω αυτή την άθλια πόλη αναπολώ.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Διάβασα κάτι και μου άρεσε: 


Ρομαντικό είναι μια γλυκειά μελαγχολία!


 Α.Ν

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..