Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

HAKUNA MATATA

Ψες πήγα και είδα το lion king, με δυο φίλες μου ,  δικαιολογήσαμε την παρουσία μας λέγοντας ότι δεν προλάβαμε να το δούμε τότε... πριν 20 χρονια γιατί ...παίζαμε ΑΤΤΑΡΙ τρώγοντας cocopops με χυμο κεανιτα .. 
Που να ξέραμε τι μας περίμενε! Εμείς πήγαμε να περάσουμε καλά να δούμε κάτι απλό, κάτι light κάτι.... παιδικό...το μονο πυ θέλαμε ήταν ένα γλυκό σαββατόβραδο και αντί αυτού κατέληξα και πάλι να φραουλοφιλοσοφώ! Μα να του σκοτώσει τον πατέρα ο ίδιος ο αδελφός και να του φορτώσει του παιδιού τις ενοχες??? Κάι να φύγει ο σύμπας έτσι ? Με όλες αυτές την ενοχες? Τόση μοναξιά τόση αδικία! Εξοργιστηκα! Ούτε στον τιτανικό δεν συγκινήθηκα τόσο! Να πεις δεν το είχα ξαναδεί?? ΑΛΛΕΣ 15 ΦΟΡΕΣ !! Την ίδια κασέτα ξανά και ξανά! Ολα τα τραγούδια ξέρω! Και στις δυο γλώσσες! What happend? Γιατί μου είχε ξεφύγει αυτό το σημείο?? ?Γίνετε να  αργήσενα ερθει το χαπαρι 20 χρονια? 
Δυσφορώ...βγάζω τα 3d γυαλιά να βλέπω τον κοσμο καλύτερα! 
Παρακολουθώ προσεκτικα τα παιδιά..Βραχοι! Απαπαπ εγώ  παντως δεν θα έφερνα το παιδί μου να το δει, σκέφτηκα...και πριν προλάβω να τελειώσω την δακρύβρεκτη σκέψη μου εγώ η μάνα dont want το be τους ακούω να.. γελούν? Πως είναι δυνατόν να γελούν μετά από αυτή την σκηνη? Μα καλά δεν συγκινήθηκαν που φεύγει ο σύμπας για τα ξένα φορτωμενος τοσες ενοχες άδικα? Τότε ηταν που με κτύπησαν οι 15 φορες!!!!
Δεν αντιλαμβάνονται!!!
Τι λες καλε με αντικόβει ο διχασμένος σημμασιοπληκτος εαυτός μου 2 !
Λέω τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τον πόνο, την απώλεια και την θλίψη στον βαθμό που την αντιλαμβάνομαι εγώ, τώρα,  σήμερα- στα 27 μου! Προφανώς  κάθε ηλικία αντιλαμβάνεται όσα αντέχει να αντιλαμβάνεται...δεν πρόλαβα να τελειώσω ούτε αυτή την σκέψη και με κτύπα ανελεητα άλλη μια  ...ποσα άραγε να νομίζω ότι αντιλαμβανομε εγώ- σήμερα- εδώ και τώρα-  και τι άλλο άραγε περιμένει για να αποκαλυφθει? jiaaaaeeeex!!!!! μανουλαααα....


hakuna matata!
α.n

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..