Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

MH MOY TOYS KYKΛOYS TAΡATTE!



Το πιο οικείο σχήμα σε αυτή την ζωή είναι ο κύκλος, μέσα σε ένα κύκλο μεγαλώνουμε 9 μήνες, μέσα από ένα κυκλικό σχήμα βλέπουμε τον κόσμο σε ένα κύκλο βυθιζόμαστε, με ένα χρυσό κύκλο παντρευόμαστε και με μαύρους κύκλους "ξενυκταμε" κάθε φορα που έκλεισε άλλος ένας..
Ο κύκλος είναι ένα σχήμα  τέλειο, δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος, είναι φιλικό, δεν έχει παρελθόν δεν έχει μέλλον όπου και να σταθείς μέσα σε αυτό σε αγκαλιάζει. παρελθόν παρόν μέλλον είναι όλα απέναντι..
Κανεις μια καινούρια αρχή αδειάζεις "αποσκευες" και πάλι είσαι έτοιμος ξαναχορέψεις στον ίδιο τροχό ζωγραφίζοντας κύκλους με τα παλιά σου κουρέλια μαθαίνεις τα καινούρια βήματα για  το νέο σου ρολο. Και μαγεύεσαι ξανά στο χωροχρόνο εγώ εσύ αυτός εμείς ίδιοι και διαφορετικοί ...ζωή παραλογη.
Ονειρεύεσαι, ελπίζεις , ποντάρεις, ενθουσιάζεσαι παραφέρεσαι, απομακρύνεσαι , βαριέσαι, αυτοκαταστρέφεσαι, σηκώνεσαι, παλεύεις, κερδίζεις, χάνεις, λυπασε, χαίρεσε...  κλείνεις ακόμα ένα κύκλο και "ανυπομονας" για τον επόμενο. μέχρι τον επόμενο και τον επόμενο και τον επόμενο... τέλος - αρχή - τέλος - αρχή και δεν τελειώνει γιατί έχει ήδη τελειώσει και δεν αρχίζει γιατί έχει ήδη αρχίσει ...ζωή μικρή τρελλη παραλογη καληνύκτα x
a.n

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..