Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Oria

Ta oria einai gia na ta xepernoyme! H' oxi? Poia arrwstimenh emmonh einai auti poy odhgei ton anthrwpo na thelei na xeperasei ta oria toy kai twn allwn apokalyptwntas tis antoxes toy idioy kai twn allwn? Einai anasfaleia h' aplh paranoia? Mporw na antexw, thelw omws? Kai an nai isws ayto na einai poio arrwstimeno apo ayton poy me dokimazei? An omws to arrwstimeno den arwstainei kanena pws dikaiologhte to vaptisma toy? Mhpws ta syptwmata toy emfanizontai poli arga apla kai  mexri tote den eisai kai toso normal g na katalaveis tin diafora?Apo tin allh kai thn pio normal zwh na kaneis mporeis eykola  na vretheis mia mera tiligmenos me ena leyko pani kai apo katw na min exei apotrixwtiko keri alla ena xapakwmeno swma! Anamesa se ola ayta h pisth ti rolo paizei? Oso kai to happy end se ena paramithi! Telika to symperasma poio einai giati sigxistika? Mallon sto thelw! Den tithete thema an antexeis h oxi alla an theleis na antexeis? Des ta lathh soy kai anarwthsoy...
a.n

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..