Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΔΩ

Ξαπλώνω σε παγωμένα νερά 
ξεδιψώ αυτο το σώμα που παίζει με την φωτιά
Ενοχικά ερωτευμένη με την ζωή 
την απατώ πάντα πριν το πρωί
ο θάνατος με πολιορκεί
με κάνει να  νιώθω τόσο ελκυστική
είναι η φύση μου ανασφαλής, 
φωτεινη και σκοτεινή
το παιχνίδι αυτό με κάνει ηδονιστικά δυνατή
Μέρες γεμάτες από νίκες μεγάλες μικρές
ζωή τώρα εσύ με ακολουθείς
φτάσε με αν μπορείς
η αλλαγή δύναμη μου η πιο ισχυρή 
με ανασταίνει πριν το πρωί
η ψυχή μου ανυπότακτη μοναχική
φτάσε με αν μπορείς
έχω ξαναλλάξει πρώτου με αφουγκραστείς
φτάσε με αν μπορείς
δεν προλαβαίνεις να με αντιληφθείς
είσαι απλά ένα σκαλί
κι ολο σε ανεβαινω μικρη μου ζωη
ποτε φωτιά ποτε βροχή
αδύναμη δυνατή μην ρωτάς αν έχω κουραστεί
εδώ που με ταξιδεψες σταματησε να φυσά
ο ανεμος απλά με απορροφά
τα λόγια δεν ειναι τρομακτικα
τα χω μάθει όλα από καρδιας
ταπεινες σιωπές πίσω από αυτά
μικρές μεγάλες νίκες 
ξεκουράζονται σε νύκτες αδειανές
γεμίζουν-αδειάζουν αδειες γεματες αποσκευές
το διαβατήριο μου γραφει ονομα επωνυμο ΕΔΩ!
α.ν


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φραντζολα και ελια

Νευμα βγαλμενο απο αλλη εποχη αυτης του οπως επιθυμειτε δεσποινης , σε επιθυμω για παντα. Για το υπολοιπο ταξιδι μας. Φραντζολες κ ελιες πηραμε. Α.Ν

Λιτανείες

Ένα ζουμερό, βελούδινο ποδάρακι στα τσαλακωμένα μου μούτρα.   Από τη κίνηση ξέρω πως μαγειρεύεται η γκρίνια πρωί‑πρωί, η κοτσιακαρούα μάνα βραδύπους θα τα καταφέρει αράγε? Ξεκινήσε μουρμούρα.. «Πού είναι η πιπίλα; Δεν βλέπω από τη τσίπλα, μάλλον έχω τυφλωθεί. Διψώ, λιποθυμώ, θα κάνω κλάμα εκκωφαντικό, ιδανικό για καρδιακό. Μα γιατί δεν με σηκώνει; Δεν με αγαπά με πληγωνει. Με εγκατέλειψε; Θα την καρφώσω στον παπά!» (και αντί για παπά, γαλαααα φωνάζω δυνατά). Και στο τσουπ, προσγείωση στα χέρια: το μπιμπερό. Και ξανά όλα ροδινά. «Μανούλα, σε αγαπώ.» Καφές.  Πανικός. Τρέχω, τρέχω, τρέχω. Με τα ποδαράκια τρέχω πάνω στον καυτό καφέ, θέλω να πέσω. Και μέτα να ξανακλάψω στις ενοχές, να την σπαραξω. Τσουπ, της ξεφυγα· με σήκωσε στο λεπτό. Χεχ, training  στο αυχενικό. Μα που πάει; Τουαλέτα; Wait. Φέρνω αρκούδι και κουβέρτα. Οππα, είπα τόσο γλυκά, άμα χέζεις θα με κρατάς. Αλλάξα γνώμη. Τα χέρια μου να πλύνω και λίγο στα πλακάκια νεράκι ρίχνω «Σήκω! Κράτα με! Γλυστρώ, ...

Σκουπα σκουπα ντου

Πάντα μισούσα το σκούπισμα γιατι ειναι τοσο επιφανειακο. Δεν εχει ουτε βαθος ούτε διαρκεια. Μόνο αυχενικό. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να σκουπίσω γρήγορα είναι να θυμώσω. Δίχως θυμό, δεν μπορώ να σκουπισω. Για spead cleaning αναγκαζομαι κ σκεφτομαι την πεθερα.  Η σκούπα καπως εγινε το μεσο της επιστροφης στο πυρ μου.  Κράτησε όλα αυτά τα χρόνια μακριά από μένα τη σκόνη  και τους σκονισμένους. Επιβιώσα χαρη σε αυτην ανεπροκοπα κ αυθεντικα ειπε.  . . .  . .η γεροντομανα...σκουπα σκουπα ντου κ για που για που για που τραβαει η αλεπου ..